Nişanlım geldi de gitti bile :( Şimdi ders çalışmak ne zor geliyor . Hafta sonu sınav var içim daralıyor .
1 gece 2 gündüz burdaydı. Bunu düşünce içim ferahlıyor :)
Zamandan şikayetçiyim her zamanki gibi beraberken daha hızlı akıyor sanki. Heryere herşeye koştur koştur yetişiyoruz. Ama yetişiyoruz ya bunada şükür :)
Bu arada nişanlım 13 kilo vermiş çoook şaşırdım. Tamam telefonda bana sürekli ne yiyeceğini nasıl yapması gerektiğini soruyordu ama bu kadarını tahmin etmiyordum :) Tanıştığımız zamanki haline dönmüş.
Ben söylüyordum hep onun için uğraşmış daha bi mutlu oldum tabi :)
Aksi gibi bende bu sefer sürekli sofra kurdum sanki. Bunu özledi şunu sever diyerek elimden gelse herşeyi yapacaktım ama kendileri engel oldu :) bide zayıflamış görünce hiç kıyamadım :)
Akşam yine meyve eziyeti çektik . Erikten ve şeftaliden çektiğimiz nedir arkadaş. Babamla ilk tanışmasındada aynı meyveler vardı.Ortama bi sessizlik çöküyor ve erik sesi , şeftali suyu :) ses yaptığı için kimse bişey yiyememişti bu seferde onu hatırlayıp gülüştük :)
Çok eğlenceli onun heycanını görmek :) babamla sohbetlerini dinlemek :) Bana eğlence çıkıyor.Gülmek tutuyor beni sıkıyorum kendimi oda bana bakmıyor gülmemek için bakarsa toparlamak çok zor oluyor :)
Ve o akşam babamla aynı odada yatmaktan son anda kurtuldu :))
Ders çalışacağı için ayrı odalarda yattılar :) Benimle telefonda bile konuşmadı arama sakın diyede tembihledi :)Dalga geçmelerime en sonunda bunun birde deplasmanı var diyerek uyarı aldım :)
Deplasmanda napıcaz bilmiyorum hayırlısı :)
Deplasmanda napıcaz bilmiyorum hayırlısı :)
Sabah babamla yaptığımız kahvaltıda sadece üçümüz vardık. Diğerleri yok derse yok gezmeye diyerek sıvıştılar. Fotoğraf bile çekemedim .Kalabalıkken sıkıntı yok da yalnızken baya sıkıntıya giriyoruz :) Aslında sıkıntıya girecek bişey yok ama olmuyor işte. Utanıyorum ya çok hemde :) Hele bi evden çıkışımız vardı . Üçümüz yan yana yürüyoruz.Elimi tuttu aniden bıraktı :) Sonra ben koluna giricekken vazgeçtim :)
Sonra tam o tutucak vazgeçti bi yandan gülüyoruz.
Babam bişeyler anlatıyor filan . Ne anlattığını bile hatırlamıyorum :)
Arkamızdan bizi görenler çok gülmüştür çok komikti o anki durumumuz :)
Babamlar da kahve içmekse ayrı bi makara neyseki en sonunda gün bizim oldu.
Ne güzel günlerdi ...Yağmurda vardı güneşte :)
Huzur ve mutluluk hepsi bir arada :)
Ama bitti.. O 23.oo otobusuyle giderken bende külkedisi misali eski halime döndüm :)
Şimdi ikimizde ders çalışmak için zorluyoruz birbirimizi telefonda.
Nişanlımın getirdiği kitaplarıda bir kenara koydum sınavlardan sonra okumayı umut ediyorum inşallah.
Ders çalışmak için gitmeliyim vee gidiyorum.
Sorarım size hanginizin aklına ders çalışırken karamel sos gelir :)
Not :Yaptığım kurabiyelere ambargo koydu fırından çıkarttırmadı.Bursaya götürmek için eksilmesin diye :)
Ve kendi isteğiyle çok güzel bi çay demledi kendi elleriyle :)

